Tassos Triandafyllou

Through the artistic process, an artist intends to “interpret” the interactions of his inner and outer world, always using the language of symbols.The interpretations that he brings forth at times, are most likely to be reversed over time as the need for new ones always emerges.

It is a highly spiritual adventure that fosters man’s great inquiries, thus bringing about meaning through his chaos.

As children learn the world around them by playing, so an artist uses the knowledge and experience he has acquired as an adult and keeps on doing the same.
I work with my fixations and obsessions that urge me to create images as a result of an internal dialogue with the concept that preoccupies me at that particular time.

My contact with nature and the collection of materials from it and from the urban environment as well is an important activity in the process of the creation of my artwork.
I believe in the power of the autonomy of the materials themselves, so I rarely work on them by adding color.

Part of my job is to imprint surfaces using the technique of frottage, reproducing their image, their roughness and softness in the most accurate way.

Following this process, I created a series of imprints from the burial monuments of Greeks from Constantinople (19th century) which were exhibited at the Byzantine & Christian Museum in Athens in 2014, as well as in Constantinople in the Sismanoglio Megaro in 2016.
I am interested in the pictorial use of “repetitive rhythm” in my artworks as well as that of the concept of the “center” in others, through which the pictorial and sculptural space around it can be perceived.

The final image of the artworks based on repetitive rhythm are situations – images that could potentially reside in perpetuity, yet it is the artist himself who will give the context of the artwork.

My job is mainly about organizing and developing – in the space of two and three dimensions – various materials such as beeswax, charcoal, plaster, wood, etc. At the same time, I am exploring the possibilities of writing as an expressive medium.

The adventure of this research begins when I come up with an idea stimulated by the quote “The artist is the creator of beautiful things”, (Oscar Wilde’s first aphorism about art), which I write incessantly across the surface of a piece of paper. Lines of high density and great intensity are the result which emerges as the final image, due to the repetitive covering of the surface with writing. What is actually depicted is the energy produced by the movement of my hand on the paper while it is writing.

I integrate the emerging images in a synthesis of circles, squares and lines. In another version, this action has been filmed. At other times I use different materials such as smaller and larger pieces of slate, organizing them in lines, in a completely “archetypal” form of writing.


Ο καλλιτέχνης μέσα από το έργο του θα “ερμηνεύσει” τις αλληλεπιδράσεις του εσωτερικού και εξωτερικού του κόσμου  χρησιμοποιώντας πάντα την γλώσσα των συμβόλων. 

Οι ερμηνείες που κατά καιρούς θα δώσει το πιο πιθανό είναι να αναιρεθούν μέσα στον χρόνο αφού πάντα δημιουργείται η ανάγκη για καινούριες.

Είναι μια περιπέτεια άκρως πνευματική η οποία ενισχύει τα μεγάλα ερωτήματα του ανθρώπου με αποτέλεσμα την δημιουργία νοημάτων μέσα από το χάος του.

Όπως το μικρό παιδί μαθαίνει τα πράγματα του κόσμου παίζοντας, έτσι και ο καλλιτέχνης με την γνώση και την εμπειρία του ενήλικα  συνεχίζει  και κάνει το ίδιο πράγμα.

Δουλεύω με τις μανίες και τις εμμονές μου οι οποίες είναι  αφορμή να κατασκευάζω εικόνες ως αποτέλεσμα ενός εσωτερικού διαλόγου με το γεγονός που με απασχολεί ανά καιρούς.

Η επαφή μου με την φύση και η συλλογή  υλικών από αυτήν αλλά και από το αστικό περιβάλλον είναι σημαντική δραστηριότητα  ως προς την δημιουργία του εικαστικού μου έργου.

Πιστεύω στη δύναμη της αυτοτέλειας των ίδιων των υλικών , για αυτό άλλωστε σπανίως επεμβαίνω χρωματικά σε αυτά.

Ένα μέρος της δουλειάς μου είναι η αποτύπωση επιφανειών με την τεχνική του frottage, αναπαράγοντας πιστά την εικόνα τους , την τραχύτητα και την απαλότητα που τους διακρίνει.

Έτσι βγήκε μια σειρά έργων-αποτυπωμάτων από ταφικά μνημεία των Ελλήνων της Κων/πολης  (19ος αι.)  τα οποία εκτέθηκαν στο Βυζαντινό Μουσείο στην Αθήνα το 2014 όπως επίσης και στην Κων/πολη στο Σισμανόγλειο Μέγαρο το 2016.   

Με ενδιαφέρει η εικονοπλαστική χρήση του “επαναλαμβανόμενου ρυθμού” στα έργα μου όπως και αυτή της έννοιας του “κέντρου” σε κάποια άλλα , βάση του οποίου μπορεί να “διαβαστεί” ο ζωγραφικός και ο γλυπτικός χώρος γύρω από αυτό.

Η τελική εικόνα των έργων με βάση τον επαναλαμβανόμενο ρυθμό είναι καταστάσεις- εικόνες που θα μπορούσαν εν δυνάμει να επεκταθούν στο διηνεκές , παρόλα αυτά ο  καλλιτέχνης είναι αυτός που θα δώσει το μέτρο ενός πλαισίου μέσα στο οποίο  θα υπάρξει το έργο.

H δουλειά μου έχε να κάνει κυρίως με την οργάνωση και ανάπτυξη —στον χώρο των δύο αλλά και των τριών διαστάσεων— διαφόρων υλών όπως κερί, κάρβουνο, γύψος, ξύλα κ.λπ. Παράλληλα ερευνώ τις δυνατότητες της γραφής ως εκφραστικού μέσου.

Η περιπέτεια αυτής της έρευνας ξεκινά όταν αρχίζω να γράφω την πρόταση «The artist is the creator of beautiful things», πρώτος αφορισμός για την τέχνη του Oscar Wilde, επαναλαμβανόμενα στην επιφάνεια ενός χαρτιού. Το αποτέλεσμα που προκύπτει ως τελική εικόνα, είναι ιδιαίτερα πυκνές γραμμές με μεγάλη ένταση, λόγω των αλλεπάλληλων επικαλύψεων της επιφάνειας με τις γραφές. Αυτό που απεικονίζεται στην ουσία είναι η ενέργεια του χεριού μου πάνω στο χαρτί καθώς γράφει. Αυτές τις εικόνες που προκύπτουν τις εντάσσω συνθετικά σε κύκλους, τετράγωνα, και γραμμές.

Σε άλλη εκδοχή  βιντεοσκοπώ αυτήν τη δράση, και άλλοτε χρησιμοποιώ άλλου είδους υλικά όπως μικρά και μεγαλύτερα κομμάτια από σχιστόλιθο οργανώνοντας τα σε γραμμές αναπαράγοντας μια συμβολική αρχετυπικής μορφής γραφή.